Recensie – In seizoenen, Judith Visser

Eind december kreeg ik een enorm leuk mailtje van Overamstel Uitgevers. Ondanks dat ik het bloggen en lezen lastig vind te combineren met mijn werk wist deze uitgeverij mij toch te vinden en benaderden ze mij voor de blogbom van het boek In seizoenen van Judith Visser. Op: http://www.thehouseofbooks.com/boeken/romans/judith-visser/seizoenen kun je meer informatie vinden over dit boek.

‘Wat gebeurt er als e te horen krijgt dat e ernstig ziek bent en door nalatigheid van het ziekenhuis niet meer geholpen kunt worden? Dat je ‘in seizoenen’ moet gaan denken? Annabel Wismar (59) laat het er niet bij zitten en zoekt heil bij Belgische artsen, die haar nog wel willen behandelen. Haar zoon David twijfelt geen moment en trekt bij zijn moeder in om haar te verzorgen. Met in seizoenen maakt Judith Visser op overtuigende wijze de overstap naar de literaire roman.

in seizoenen

Ik besloot mee te doen aan deze blogbom door de flaptekst en had toen eigenlijk niet naar de cover gekeken, never judge a book bij it’s cover!
In seizoenen, op het eerste gezicht zou ik, als ik dit boek zie liggen in de winkel hem niet meteen oppakken. Het ziet er, in mijn ogen, nogal wit en kil uit. Ik zie een meisje met een veer voor haar ogen, ook gekleed in lichte kleding. De ondertitel spreekt me al snel weer aan: roman over het gevecht tussen vasthouden en loslaten.

Als je in dit boek begint zie je meteen dat het boek in een soort dagboekvorm geschreven is. We beginnen met het verhaal vanuit David. Ik moest erg wennen, lezen vanuit een mannelijk personage doe ik niet heel erg vaak, in ieder geval niet op deze manier, maar hoe verder ik in het boek kwam hoe beter dat ging. Een aantal stukken in het boek zijn geschreven vanuit het oogpunt van David en andere stukken zijn geschreven vanuit het oogpunt van Annabel.

Annabel is de ‘zieke’ hoofdpersoon in het boek. Ze is een vrouw van 59, moeder van David en gescheiden. Ze krijgt te horen dat ze ziek is en niet meer kan genezen. Toch wil ze blijven vechten voor haar leven en kiest ze ervoor in een kliniek in Leuven te bezoeken en daar te kijken naar de mogelijkheden. In Leuven zien ze nog kansen en gaan ze hard aan het werk om Annabel beter te maken.

David is de zoon van Annabel en schoolfotograaf. Hij zit in een complexe relatie waar je in het verhaal steeds meer te weten komt. Hij Kiest ervoor om voor zijn moeder te gaan zorgen en haar onvoorwaardelijk te steunen!

In het verhaal lees je behalve over wat er in het leven van Annabel en David gebeurt ook wat er in het verleden in gebeurt. Tijdens het lezen snakte ik ook naar het onthullen van de geheimen uit het verleden. Dit verhaal mengt heel erg mooi in het verhaal uit het heden en laat mij, tijdens het lezen meer en meer verlangen naar het geheim uit het verleden. Het verleden speelt dan ook een grote rol in het boek, iets wat het boek in mijn ogen erg mooi maakt! Het verleden heeft de personages gemaakt tot wie ze zijn en dat komt duidelijk naar voren in dit bijzondere verhaal.

De strijd tegen de kanker is in dit boek op een hele mooie manier beschreven. De mee- en tegenvallers komen tevoorschijn met daarin ook het gevoel van machteloosheid, verdriet en (kleine) overwinningen. Judith Visser heeft mij gegrepen met dit bijzonder verhaal over de ziekte waar ik tegenwoordig, helaas, steeds meer mee te maken krijgt. De vechtlust is beschreven op een bijzondere manier. Tijdens het lezen leef je mee, je baalt tijdens tegenslagen en krijgt hoop als je leest over meevallers. Ik raad jullie zeker aan dit boek ook te lezen en je mee te laten spelen in het leven (en verleden) van Annabel en David.

In seizoenen - leukheid

Geef een reactie